Metodyka audytu energetycznego

Jak uporządkować wskaźniki zużycia energii budynku?

Przypisz zużycie do nośnika, okresu i celu. Podaj powierzchnię odniesienia oraz granice bilansu. Nie łącz ogrzewania z innymi celami, jeżeli dokumenty tego nie rozdzielają.

Jak uporządkować wskaźniki zużycia energii budynku?

Jak uporządkować wskaźniki zużycia energii budynku?

Wskaźnik zużycia energii budynku jest użyteczny dopiero wtedy, gdy wiadomo, jakiego nośnika, jakiego okresu i jakiego celu dotyczy. Każdą pozycję przypisz do konkretnego nośnika, na przykład energii elektrycznej, gazu ziemnego, ciepła sieciowego, oleju opałowego albo paliwa stałego. Ten sam obiekt może korzystać z kilku nośników naraz, dlatego nie sumuj ich, zanim opiszesz jednostkę, miejsce pomiaru i sposób pozyskania odczytu.

Okres rozliczeniowy musi być zapisany wprost, a nie domyślany z nazwy pliku albo z roku na fakturze zbiorczej. Najczęściej będzie to pełny rok kalendarzowy albo sezon grzewczy, lecz pojedyncza faktura może obejmować krótszy albo przesunięty przedział. Wpisz datę początku i datę końca oraz zaznacz, czy wartość pochodzi z licznika, z faktury, z odczytu ręcznego czy z oszacowania. Dwa lata można porównywać tylko wtedy, gdy oba okresy są kompletne i opisane tą samą metodą.

Cel zużycia wskazuje, do czego energia została użyta w granicach analizowanego obiektu. Typowe cele to ogrzewanie, przygotowanie ciepłej wody, wentylacja i klimatyzacja, oświetlenie, urządzenia biurowe oraz procesy związane z funkcją budynku. Jeżeli dokument źródłowy podaje wyłącznie sumę, nie dopisuj udziałów, których nie ma w materiałach. Oznacz wtedy pozycję jako zużycie łączne i wskaż, których celów nie da się z niej wyodrębnić bez dodatkowego pomiaru.

Powierzchnia odniesienia i granice bilansu

Wskaźnik odniesiony do metra kwadratowego zmienia się wraz z powierzchnią przyjętą do obliczenia, dlatego powierzchnia odniesienia musi być nazwana i udokumentowana. Podaj, czy jest to powierzchnia ogrzewana, użytkowa czy całkowita, oraz skąd pochodzi liczba: z inwentaryzacji, z dokumentacji powykonawczej albo z pomiaru w terenie. Nie mieszaj powierzchni części ogrzewanych z częściami nieogrzewanymi, jeżeli lokale są wyłączone z użytkowania albo mają osobny sposób rozliczenia.

Granica bilansu określa, które strumienie energii wchodzą do rachunku, a które pozostają poza nim. Ustal, czy liczysz energię dostarczoną na granicę budynku, czy także straty na instalacjach wewnętrznych, energię pomocniczą pomp i wentylatorów oraz zużycie najemców. Zapisz, które lokale, instalacje i przyłącza są wewnątrz granicy, a które pomijasz, na przykład lokal z własnym licznikiem albo część techniczną obsługiwaną przez innego użytkownika.

Jeżeli powierzchnia odniesienia albo granica bilansu zmienia się między kolejnymi latami, różnicy wskaźników nie wolno od razu przypisywać modernizacji. Najpierw opisz, co zostało dodane albo wyłączone z zakresu. Porównanie zostaw dla wartości, które dotyczą tego samego obszaru, tych samych instalacji i zbliżonych warunków użytkowania. Taki porządek chroni później przed błędną oceną efektu planowanych prac.

Ogrzewanie bez łączenia z innymi celami

Ogrzewania nie łącz z przygotowaniem ciepłej wody, z wentylacją ani z energią elektryczną bytową, jeżeli dokumenty źródłowe nie zawierają takiego rozdziału. Połączona pozycja zaciera różnicę między zużyciem zależnym od sezonu a zużyciem zależnym od liczby użytkowników i godzin pracy. W zestawieniu zostaw ją jako osobny wiersz i dopisz, że rozdział celów nie został potwierdzony w dostępnych materiałach.

Gdy jeden licznik ciepła obejmuje zarówno ogrzewanie, jak i ciepłą wodę, nie dziel ilości według przyjętego procentu, jeśli nie wynika on z pomiaru albo z dokumentacji dostawcy. Zamiast tego opisz brak rozdziału i wskaż, jaki odczyt pozwoliłby go uzyskać, na przykład osobny pomiar cyrkulacji albo odczyt w okresie bez ogrzewania. Uczciwa adnotacja jest lepsza niż wskaźnik, który wygląda na dokładny, ale nie ma oparcia w danych.

Po uporządkowaniu pozycji przygotuj jednolitą tabelę roboczą. Dla każdego wiersza zapisz nośnik, jednostkę, okres, cel albo informację o braku rozdziału, ilość, powierzchnię odniesienia, granicę bilansu oraz źródło danych. Dopiero na tej podstawie licz wskaźnik i przypisuj późniejsze działania modernizacyjne do konkretnej pozycji zużycia. Jedna suma dla całego obiektu nie wystarcza, aby ocenić, który element instalacji warto poprawić w pierwszej kolejności.